|
 |
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 30 بهمن 1392 توسط yamahdi-mouod
يأجوج و مأجوج در دو سوره قرآن مجيد، از يأجوج و مأجوج سخن به ميان آمده است: يکي در آيات 92 تا 98 سوره «کهف» و ديگر در آيه 96 سوره «انبياء». آيات قرآن به خوبي گواهي مي دهد که اين دو نام، متعلق به دو قبيله وحشي خونخوار بوده است که مزاحمت شديدي براي ساکنان اطراف مرکز سکونت خود داشتند.امّا ارتباط اينها با «مهدويت» از رواياتي به دست مي آيد که از آنها به عنوان يکي از «اشراط الساعة» ياد شده است.البته برخي درباره اينکه حقيقت وجودي آنها چگونه است، خواسته اند با استفاده از روايات در انسان بودن آنها ترديد کنند! از ديدگاه اينان برخي روايات آنها را از بني آدم ندانسته اند.در رواياتي چند پراکنده شدن يأجوج و مأجوج بر روي زمين، در کنار خروج دجّال و نزول حضرت عيسي عليه السلام ذکر شده است.بنابراين مي توان اين احتمال را مطرح کرد که اين رخداد در عصر ظهور حضرت مهدي عليه السلام و يا در آستانه قيامت رخ خواهد داد.همچنين ممکن است گفته شود: مقصود از پراکنده شدن يأجوج و مأجوج، افراد شرور با ويژگي خاصّ نيست؛ بلکه مي تواند اين حقيقت در هر گروهي باشد که در مقابل حق در آخِرُالزّمان مي ايستند و اقدام به شرارت مي کنند. نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 30 بهمن 1392 توسط yamahdi-mouod
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 30 بهمن 1392 توسط yamahdi-mouod
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 30 بهمن 1392 توسط yamahdi-mouod
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 30 بهمن 1392 توسط yamahdi-mouod
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 30 بهمن 1392 توسط yamahdi-mouod
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 30 بهمن 1392 توسط yamahdi-mouod
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 30 بهمن 1392 توسط yamahdi-mouod
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 30 بهمن 1392 توسط yamahdi-mouod
خروج شيصباني مراد از «شيصباني» در روايات اهل بيت عليهم السلام، مردي از بني عباس و يا مردي دشمن اهل بيت عليهم السلام است؛ زيرا امامان عليهم السلام بني عباس را به بني شيصبان تعبير مي کردند و آن نام مردي بدکردار يا گمنامي است و آن بزرگواران دشمن خود را به طور کنايه با اين کلمه نام برده اند. «شيصبان» در لغت نامي از نام هاي ابليس است. پس از آنکه قدرت در دست زمينه سازان خراساني و طرفداران آنان قرار مي گيرد، شيصباني در عراق خروج مي کند. از جابر جعفي نقل شده است: «از ابوجعفر امام باقرعليه السلام درباره سفياني سؤال کردم، حضرت فرمود: «سفياني خروج نمي کند؛ مگر آنکه قبل از او شيصباني در سرزمين کوفان خروج کند. او همچون جوشيدن آب از زمين مي جوشد و فرستادگان شما را به قتل مي رساند. بعد از آن در انتظار خروج سفياني و ظهور قائم عليه السلام باشيد». نوشته شده در تاريخ سهشنبه 29 بهمن 1392 توسط yamahdi-mouod
|
|
